#1

Widzę ciemność ... Ale coś w ten ciemności wydaje się takie jasne .. coś jaśnieje wraz z moimi krokami. Idę dalej.. zaczynam biec. Nagle słyszę głos małej dziewczynki..

-Światło jest za daleko żebyś dobiegła do niego tak szybko.

-Kim jesteś? Dlaczego cię nie widzę ! -Ogarnia mnie strach

-Spokojnie . Powiem ci jak do niego dotrzeć.

-Dlaczego mam ci ufać, skoro nie wiem kim jesteś !

-Jestem tu po to żeby ci pomóc.- mówi dziewczynka

-W czym ?! Sama dam sobie radę! - krzyczę z pewnością siebie.

-Nic nie będzie takie łatwe , nie teraz kiedy jesteś tak daleko od celu.

-Zaraz do niego dotrę , zobaczysz !

-Pośpiesz się gonią cię!

Oglądam się szybko za siebie ale widzę tylko jakieś czarniejsze od ciemności postacie. 

Biegną prosto na mnie. Muszę biec szybko .. zaraz mnie dogonią !!

Słyszę nagle przeraźliwe krzyki ... obracam się w biegu .. widzę tylko czerwone od krwi ulice.. Oni już mnie nie gonią .. zniknęli .. Powoli zwalniam i obracam się w stronę krwawych ulic. Nie mogę uwierzyć w to co widzę ... widzę moich znajomych, przyjaciół, rodzinę.. Wszyscy nie żyją.. Wszystko jest wyraźne jakby światło zbliżało się do mnie , nie oddalało wraz z moim krokiem za nim. Dotychczas nie towarzyszył mi gorszy  strach.. Oni mnie dopadną ! Muszę biec dalej ! Szybko obracam się i szykuję do szybkiego biegu .. 

Przede mną stoi jakaś postać ... nie wiem kto to jest .. Ale przypomina mi kogoś znajomego .. dlaczego nie widzę twarzy? Długie ciemne włosy wszystko przysłaniają ..Ale zrobiło się zimno! Postać gwałtownie podnosi głowę w górę ! Widzę tylko zakrwawioną twarz .. Słyszę przeraźliwy krzyk , który jest nie do zniesienia !!

Otwieram oczy .Wschodzi słońce..Widzę swoje stare meble.. I mojego psa.. uff ... to był tylko zły sen .. to jeden z tych koszmarów , które nie dają mi spokoju odkąd przeprowadziłam się tu .. Do Chin ..Kto by chciał mieszkać w Chinach ?! Z nikim nie mogę się tutaj dogadać!

Po co mi te kursy języka Chińskiego skoro i tak jest dla mnie za trudny! Ale moim rodzicom tego nie wytłumaczę .. nie rozumieją mnie .. 

No dobra. Pora zejść na śniadanie. O kurcze , już 9:30 budzik mi nie zadzwonił! No cóż lepiej późno niż wcale. Jedyny plus w nowej szkole jest taki że nie trzeba się tak wcześnie zrywać jak w starej . Tu lekcje zaczynają się o dziesiątej . 

- Dakota ! Ubrałaś się już ? - słyszę głos mojej mamy

- Zaraz zejdę !- krzyczę oburzona.

Czy ona codziennie musi mnie sprawdzać ?! Już mam tego dość . Wiem co mam robić! 

No dobra .. Muszę coś wygrzebać z szafy ..

- Dobra Rex co ty na to ? Może czarny podkoszulek z czerwonymi spodniami ?

- Woorf !

- Wiedziałam że ci się spodoba .

Już ubrana zchodzę na śniadanie.

- Cześć mamo .

- Cześć słońce ! Zrobiłam twoje ulubione grzanki z majonezem !

- Dzięki mamo ..

*W myślach* Tylko ja gustuję w takich śniadaniach .. inne dzieciaki jedzą jakieś sushi .. chociaż niewiem jak naprawdę jest w typowym Chińskim domu .. Z nikim się jeszcze nie zaprzyjaźniłam. Wszyscy mają mnie za dziwaczkę. Nie żałuję. Nie chcę mieć przyjaciół z tej szkoły. Po co komu przyjaciele? Mam psa ..

- Kochanie co ty taka zamyślona ?

- Ah.. nic mamo po prostu miałam zły sen ..

- Kolejny ? Skarbie to nie jest normalne .. może zapisać cię do psychologa ?

- Mamo ! Ja nie jestem świrem !

- Ale ja nie mówię że z tobą jest coś nie tak , ja tylko..

- Taak mamo ty tylko sugerujesz że mam świra!Z resztą nie ty jedna !

- Masz problemy w szkole?

- Nie !

- Ze mną możesz o tym porozmawiać ..

- Dobra, mamo ja wychodzę , zaraz się spóźnię .. 

- Dobrze , Do zobaczenia ..

- Nara .

Już nic mnie nie zdziwi .. ona też już uważa że mi odbiło .. no cóż ..Widocznie tak już musi być.

CDN.