#8

Sytuacja trzymająca w niepewności daje bohaterom we znaki. Lekko uchylone drzwi przez dłuższą chwilę nie ruszają się. 

- Odsuń się.- powiedział szeptem zdenerwowany Kewin.

- Nie wyceluję jak będę za daleko !- odpowiada Dakota.

Po Kewinie widać poddenerwowanie , ale chłopak trzyma fason .

Po dłuższym czasie chłopak szybkim ruchem kopie drzwi , które otwierają się na oścież.

Brak reakcji.

Dakota podeszła do szafy nie hałasując. Odchyliła lekko ubranka w szafie na boki.

Dziewczyna skamieniała. Zobaczyła dziewczynkę. Miała piękne, czarne i długie włosy. Jej karnacja była bardzo jasna , lekko różowa. I te piękne przeszywające mój wzrok czerwone oczy. Znam tę dziewczynkę to dziewczynka z moich snów. Kewin podszedł .. zdziwił się. Ona nie była jednym z nich .. Dakota wzięła dziewczynkę na ręce i posadziła na łóżku.

- Skąd się tu wzięłaś ?

Ona nic nie odpowiedziała. Milczała przez ten cały czas. Wyglądała na wystraszoną..

W końcu coś powiedziała. Nie rozumiałam jej . Mówiła prawdopodobnie po Chińsku, ale na pewno językiem, którego nie rozumiałam.

Kewin zaczął z nią rozmawiać..

- Co ona powiedziała ? - zapytałam zaciekawiona i zmartwiona.

- Powiedziała że bardzo się boi .. pytała gdzie są jej rodzice.. 

- Co powiedziałeś ?

- Powiedziałem że nie wiem, ale na pewno są gdzieś i na nią czekają..

Nagle z salonu rozległ się nieznośny hałas ... 

CDN..